سجاد فرمود : اثر آن انبانها است كه در مدينه به دوش مبارك بر مىگرفت ، و به خانه‌هاى فقراء و ايتام و بيوه زنان مىبرد . 8 . ايمان خالص و استوار حضرت سيد الشهداء عليه السلام ايمان به هدف و مقصد براى ارباب نهضتها و رهبران انقلابها و زعماى اصلاحات دينى و اجتماعى ، عامل بزرگ پيشرفت و بازنگشتن به عقب و عدول نكردن از برنامه است . اگر رهبر يك قيام به هدف آن ايمان داشته باشد يعنى آن را عين واقع و حقيقت بشناسد ، با اطمينان خاطر به سوى هدف پيش مى رود و سستى و كندى نمىكند و در همه حال از ايمانى كه دارد نيرو مىگيرد و ناملايمات و سختيها و مشكلات ، عزم او را ضعيف نمىسازد و در اراده او خللى وارد نمىكند . حسين نيز در ايمان به هدف و مقصد قيام خود ، مانند جدش مرتبه اعلى را دارا بود . هدف خود را حق ، و امويين را باطل مىدانست ، و برنامه‌هائى را كه اجرا كرد سبب نجات اسلام و مسلمين تشخيص داد و راه منحصر به فرد مبارزه با نقشه‌هاى خائنانه بنىاميّه را خوددارى از بيعت و تسليم دانست . او يقين داشت اين راهى كه مىرود موافق با رضاى خدا و پيغمبر و منتهى به شهادت و سعادت است به اين جهت ، صادقانه و قاطعانه مخالفت خود را با زمامدارى يزيد اعلام كرد ، و هرچند مىدانست اين مخالفت و امتناع از بيعت برايش بىنهايت گران تمام مىشود ولى چون رضاى خدا را در آن مىديد از همه آن مصائب و سختىها استقبال كرد . امام به شهادت خود ايمان داشت و مىدانست كه شهادت بر او نوشته شده ، و اين شهادت سبب مزيد افتخار خاندان رسالت و ارتفاع درجات خودش خواهد شد . تاريخ واقعه جانسوز كربلا را از آغاز تا انجام بخوانيد ، در همه جاى آن ايمان استوار حسين و فرزندان و اصحاب و بانوان و خواهران و دخترانش به چشم مىخورد . در مدينه وقتى وليد به آن حضرت پيشنهاد كرد با يزيد بيعت كند فرمود : إنّا أهل بَيتِ النّبوَّه وَ مَعدن الرّساله و مُختلف المَلائكه و مَهبِطَ الرَّحمه بنا فَتَحَ الله وَ بِنا خَتَم وَ يزيد رَجُل فَاسِق شَارِب خَمر قاتِل نَفس معلن بِالفِسق فَمِثْلي لا يُبايِعُ مِثْلَهُ